اهمیت به کار گیری استانداردها در اجرای مسئولیت اجتماعی

توجه به مسئولیت شرکت ها در قبال جامعه (corporate social responsibility) موضوعی هست که از دهه شست میلادی توجه شرکت های بزرگ را به خود جلب کرد. البته همیشه بر سر معنا و کاربرد اصلی این مفهوم اختلاف نظر هایی وجود داشته است. در حالی که برخی از شرکت ها مسئولیت اجتماعی را یک راهکار استراتژیک می دانند، برخی از سازمان های مردم بنیاد (NGO) این فعالیت ها را تنهای جنبه ای از استراژی شرکت ها برای “سبزشویی” طلقی کرده و نه تنها این فعالیت ها را کافی نمی دانند بلکه آن را ابزاری برای چرخش نگاه ها از فعالیت های اصلی شرکت ها و تاثیر آن بر روی جامعه، محیط زیست و در نگاه کلی اقتصاد می دانند. در این میان دولت ها نیز نقش بسیار کمرنگی داشته و مسئولیت اجتماعی کسب و کارها را تنها یک امر دواطلبانه بدون مطالبه های اصلی جامعه در نظر می گیرند.

در سال های اخیر و با توجه به آگاه شدن جامعه نسبت به این نقش، نیاز به یک  الگو برای پیاده سازی این مسئولیت ها در جامعه ضروری تر از همیشه است و برنامه شرکت ها تنها در قالب امور خیریه و کمک های بدون استراتژی پایداری از طرف جامعه پذیرفته نخواهد بود. الگوهای تهیه شده مانند ایزو 26000 از جمله چهارچوب هایی است که شرکت ها را دعوت به همکاری شفاف و اخلاقی توسعه پایدار کرده و برای کمک به همه کسب و کارهای کوچک و بزرگ در زمینه مسئولیت اجتماعی یا همان CSR  یک راهنمای جامع ارائه داده است.

این الگو در هفت زمینه مدیریت شرکت، حقوق بشر، فعالیت کارگر، محیط زیست، فعالیت اجرایی، مسائل مصرف کننده و تاثیر در جامعه، راه کارهای خود را ارئه داده که می تواند مرجع کاملی برای شرکت ها باشد. دریافت مشاوره در مورد این الگو ها علاوه بر ایجاد اعتبار در جامعه و پایبندی به اصول، می تواند یک میزیت استراتژی برای شرکت در افزایش مزبتی رقابتی نیز محسوب شود.

مسئولیت اجتماعی با همان CSR می تواند یک فضای رضایت بین شرکت، کارکنان و مصرف کنندگان ایجاد کرده و با پایبندی به این هفت اصل مسیر توسعه پایدار را در شرکت هموار کند.